Dat geloof ik niet hoor, dat het in 3 sessies weg kan.
En ik snap het.
Mensen hebben angst, paniek of een fobie soms al jaren met zich meegedragen, therapieën geprobeerd, boeken gelezen, oefeningen gedaan. Er is van alles gedaan, en het ging niet weg. Dan klinkt drie sessies inderdaad als te mooi om waar te zijn.
Maar er zit iets onder die zin dat ik je graag wil laten zien. Want of het in drie sessies weg kan, hangt ook af van hoe erg je gelooft dat het niet kan.
Een beperkende overtuiging bewijst zichzelf
Een beperkende overtuiging is een gedachte over jezelf die zichzelf waarmaakt.
"Ik kan niet veranderen."
"Bij mij werken dat soort dingen anders."
"Het zit al zo lang vast, dus het hoort bij mij."
Zolang je dat denkt, ga je het ook niet ten volle doen. En als je het wel probeert, doe je het niet met volle overtuiging. Meer zoiets als: laat ik eens kijken of het werkt, maar ik geloof er eigenlijk niet in.
En dan werkt het ook niet.
Vervolgens denk je: zie je wel, ik wist het. Zo bewijst je overtuiging zichzelf.
Je doet dit niet bewust. Het is hoe een overtuiging werkt: hij filtert wat je waarneemt, hoe je je gedraagt, en wat je toelaat. En dus bevestigt hij zichzelf, keer op keer.
Hoe je over een behandeling denkt, beïnvloedt hoe goed die werkt
Verwacht je herstel, dan ontstaat er ruimte voor herstel. Verwacht je dat het niet werkt, dan bereidt je brein je lichaam voor op wat het verwacht.
Daarom is mijn eerste vraag bij deze twijfel: Wat wil je geloven?
De Scharlaken Vis
Er is een oude Egyptische fabel die dit precies vertelt.
In een vijver zwemmen dikke vissen. Ze eten alle wormen op en bezetten elk schaduwplekje. Eén klein rood visje wordt verdrongen naar de hete zon en wordt steeds dunner. Zo dun, dat het op een dag door de tralies van het rooster kan zwemmen waar het water van de vijver naar zee stroomt. En daar in de zee ontdekt het visje een koralen paleis, ruimte, en genoeg te eten.
Tot het hoort dat de vijver langzaam opdroogt.
Het kleine rode visje zwemt terug om de anderen te waarschuwen en te redden
"Kom mee naar de zee, daar ben je vrij!"
Een van de dikke vissen zwemt op zijn dooie gemak naar het rooster. Steekt één vin tussen de tralies. Krijgt 'm er nauwelijks tussen. En zegt:
"Als ik er niet door kan, kan jij er ook niet door."
Hij gelooft het zo stellig, dat hij de scharlaken vis die er net dóór gleed niet eens meer ziet.
Dat is wat een beperkende overtuiging doet. Hij maakt jouw eigen ervaring tot de maat voor wat voor anderen mogelijk is.
"Het werkte bij mij niet, dus het werkt niet."
En precies daardoor blijf je in de vijver. Die ondertussen langzaam opdroogt.
Het verschil tussen denken en voelen
De meeste therapieën werken met denken. Praten, analyseren, gedachten ombuigen, cognitieve technieken aanleren.
Maar een beperkende overtuiging zit niet alleen in je denken. Het zit in je gevoel.
Je voelt dat het niet kan. Je voelt dat het bij je hoort. Je voelt dat het te lang duurt om weg te kunnen. En zolang dat gevoel er is, kan je verstand er nog zo lang tegenin praten, je gevoel beweegt niet mee.
Met hypnotherapie werk je direct met je gevoel. En kun je je gevoel veranderen, op onbewust niveau, waar de overtuiging is ontstaan. En als het gevoel verandert, volgt het denken vanzelf.
Hoe een beperkende overtuiging wel weggaat
Een beperkende overtuiging laat je dus niet los door erover te denken. Je laat het los door het te voelen, en het daarna anders te leren voelen.
Dat is wat je in mijn 3-sessie traject hypnotherapie doet. Je werkt aan het gevoel onder de overtuiging. En als dat gevoel oplost, lost de overtuiging ook op. Vanzelf.
En ineens zwem je door de opening waarvan je dacht dat hij er niet was.
De zee is groter dan de vijver!
Plan HIER een vrijblijvend kennismakingsgesprek.